Saraswathydevi kairali Poems

         ശ്രീയില്ലാതെ ഹരിയുണ്ടോ വിഷ്ണുവിനാ ലക്ഷ്മിയുണ്ടോ, പ്രിയദേവീ! ലോകമാ! നീ വാഴ്വിൽ നില്പൂ. മായാദേവി! ഉത്സംഗേ നീ മാനവരെ വച്ചൂ നിത്യം, മയങ്ങീടും, മർത്ത്യലോകം നിൻമുന്നിലായ് . ആദ്യാക്ഷരപ്പുലർകാലേ സാരസ്വതം* സ്വന്തമാക്കാൻ  ആദ്യം ഹരിയൊപ്പം മാതേ! നിൻനാമവും. സദ്ഗുണങ്ങളേറിവരാൻ ഗണേശനും തുണയ്ക്കുവാൻ  സമൂഹം ചെയ്യുന്നു പൂജ പുണ്യം നേടാൻ. നിന്നുടെയഭാവത്താലേ ദർഷ്ട്രം കാട്ടി കഷ്ടതകൾ  വന്നു ശ്വാസം മുട്ടിച്ചീടും മാനുഷനെ.     പൊന്നും സമ്പത്തും പണവും വസ്തുവക വാഹനങ്ങൾ  മനുഷ്യതുണ്ഡത്തെ * നോക്കി തൂകും ചിരി. പണമാണു ലോകമാതാവെന്നു മാലോകർ ചിന്തിപ്പൂ  പൂമകളെ പണമെന്ന മുദ്രയേകി. നിന്നുടെ പ്രഭാവം നരർ ഫുല്ലമെന്നു കരുതുന്നു, നിൻ സാന്നിദ്ധ്യമവർക്കെന്നും മാസ്മരികം.  സർവ്വോത്തമകാര്യമായി ഭാരതീ! മാനവർ നിന്നെ  സർവ്വത്തിലും ദർശിക്കുന്നു കൃത്യമായി. സമൂഹത്തിലസ്തിത്വത്തിൻ മൂലകമായ് ലക്ഷ്മി നില്പ്പൂ,  സ്ഥാനമാനം നല്കി ലോകരാദരിപ്പൂ.  ഇന്ദിരേ! നിന്നെ കാംക്ഷിച്ചു അനീതിതൻ വിളയാടൽ,  മന്ദം യെമൻ ജീവനൊക്കെ തോളിലേറ്റും. ഭൂലോകത്തിൻ തുടിപ്പുകൾ നേരെയാക്...

(വൃത്തം-മാദ്ധ്വി/അതിമാവേലി) ഹരിയേക്കാണാഞ്ഞങ്ങു ഗോപികമാർ പരിഹാരമെന്തെന്ന ചിന്തയിലായ്. എവിടായൊളിക്കിലും നാരായണൻ പവിഴംപോലുള്ളിൽ തിളങ്ങി നില്ക്കും. പതിവായിയാലോലമാട്ടും ശാഖി പതിയെ പൊന്തീ നോക്കി, ഗോവിന്ദനേ. പരിസരത്തെങ്ങാനും കാണുമെങ്കിൽ പവനൻ ചൊല്ലാതെയിരിക്കുകില്ലാ. കദനം സഹിയ്ക്കാൻ കടമ്പിനൊട്ടും കഴിയില്ല കണ്ണാ! നീയെവിടെപ്പോയി? വിധുവുമെത്തീ മെല്ലെയെത്തി നോക്കീ, വിഷമപൂർവ്വമിന്ദു ശീർഷം താഴ്ത്തി. കയറിന്റുറിയ്ക്കൂറിവന്നൂ ഹാസം, ഉയരത്തിൽ തൂങ്ങുന്നു കണ്ണനതാ. നവനീതചോരന്റെ ചര്യയല്ലേ നവനവവെണ്ണ കവർന്നെടുപ്പ്. കുസൃതിക്കണ്ണാ നിന്റെ കൈവഴക്കം, കുറിയകുറുമ്പായി മാറിടുന്നൂ. അടിയങ്ങൾ കാണുന്നു പുണ്യമായി, അറിയൂ ദേവാ! നിന്റെ കൃത്യമെല്ലാം. മധുരം കിനിഞ്ഞു നുതികൾ ചൊല്ലാൻ, രുധിരമൊഴുക്കി പരിശ്രമിക്കാം. അലിവോടെ മാറ്റണെ കഷ്ടമെല്ലാം കനിവോടു വന്നെൻ ചിത്തം നിറയ്ക്കൂ.

                     ഞങ്ങൾക്കേകു യുക്തി ദേവ! നിത്യം സത്യമോതുവാനായ്, തിങ്കൾപോലെ ശോഭചൂടും ചിന്തകൾ തരൂ. പങ്കകാര്യമൊന്നും വേണ്ട അഖിലം ശുദ്ധതേൻസമം, ശങ്കമാറ്റി നന്മ തിണ്ണമെത്തണേ പ്രഭോ!   സസ്യജാലസൗമനസ്യപാഠതുല്യം നമ്മളെല്ലാം, സത്തയുള്ള കർമ്മപാത തേടണം ചിരം. വിഷ്ടപത്തിൽ സ്വസ്ഥവാസം സാധ്യ മാകുവാനഞ്ജസാ, കുറ്റമറ്റു ധർമ്മത്തിനെ പുണർന്നീടണം.   കഷ്ടപ്പാടകന്നിടുന്ന മാർഗ്ഗങ്ങൾ തെളിക്കൂ വിഭോ! ഇഷ്ടമോടെ നീതാൻ വന്നു കൈ പിടിക്കണേ. ദുഷ്ട ചിത്തമാർദ്രമായി മാറീടുവാൻ സ്തുതിച്ചീടാം, വെട്ടമുള്ളവീഥി വേണം ജീവയാത്രയ്ക്കായ്.   (വൃത്തം- നതോന്നത)

(വൃത്തം-ഓമനത്തിങ്കൾ) കേരളമെന്നുടെ മാതാതാനേ, കാട്ടില്ല ദ്വേഷത്താൽ ക്രോധം. ഭാർഗ്ഗവരാമന്റെ ദത്താം പുത്രി സ്വർണ്ണതല്പ്ത്തിലായ് സുപ്തി. സംജ്ഞതൻ സിദ്ധിയോ കേരം നല്കീ, സംശുദ്ധയാണമ്മ നിത്യം. പച്ചയാം ചേലയും ചാർത്തീ മാതാ, നിശ്ചയം തൂമയോലുന്നൂ. കാടുകൾ, തോടുകൾ, മേടും ഹൃദ്യം കാട്ടാറു പാടുന്നയീണോം. കർഷകർ പാടത്തു കൊയ്യും തങ്കം കാമ്യമായമ്മയ്ക്കു സ്വത്താം. കച്ചിതൻ കൂനയും കൊഞ്ചുംകാറ്റും കൊച്ചുങ്ങളാടിടുമൂയൽ, പിച്ചകം,ചെമ്പകം കാട്ടും പ്രേമം കണ്ണുകൾക്കാസ്വാദ്യമാഹാ! പുഞ്ചനെല്ലാടുന്നു ചേലാംനൃത്തം,  പുഞ്ചിരിതൂകുന്നു പുല്ലും, പഞ്ചമം കോകിലം പാടീടുന്നൂ, നെഞ്ചകം തന്നിലായ് സർവ്വം. മന്ദാരം, മുല്ലയും തെച്ചിപ്പൂവും  ചന്തത്തിൽ മേളിച്ചു നില്പു. പാറുന്നു പ്രാവിൻറെയാർദ്ര സ്വനം, കാറുന്നു കാക്കയും കാ..കാ....  മാവിന്റെ മേനിയിൽ മേവുമണ്ണാൻ  മേനിയിൽ ചാടുന്നവീരൻ. മാരുതൻ വൈകുന്നനേരം പ്ലാവും മങ്ങുന്ന ഹൃത്തുമായ് നില്പൂ. ഹാസ്യത്തിൽ മേലാളാമർക്കൻ സദാ ഹാർദ്ദമായ് സസ്യത്തെ പുൽകും. വാനം പെയ്തീടും പീയൂഷത്തുള്ളി, കാനനസ്നാനത്തിൻ മൂലം. പണ്ടുള്ള കാര്യങ്ങൾ ചൊല്ലീ പക്ഷേ- യുണ്ടോയീ കാഴ്ചകളിന്നും? ഇന്നൊക്കെ കാണുവതെല്ലാം ശൂന്യം,...

കാഴ്ചയധികം കരളിലേറി നിലവായ് ഞാൻ, കാണുമിവിടായ് ഭുവനചാരുതകൾ നൂനം. ഇന്ദുവദനം  സുഭഗമായ് ചിരിയുമേറീ, സുന്ദരമുഖപ്രകൃതി കാട്ടി ശശി നില്പൂ. തിങ്കളിനു ചുറ്റുമൊരു വൃത്തസമമായീ തങ്കനിറ വസ്ത്രവുമണിഞ്ഞയുഡു ജാലം. തോഷമുണരുന്ന പല ചേഷ്ടകളുമായീ, താഴ്മയിയലുന്നതരമെന്ന നടമാടീ. കാറ്റുമവരേ മൃദുലമായ് പുണരുവാൻ പോയ്, കാറുമകലത്തിലണയാൻ ശ്രമമതായീ. അങ്കണമരത്തിലെ ലതയ്ക്കു മുകളെത്താൻ ശങ്കകൾ വിനാ കയറി ചില്ലകളിൽ നിന്നൂ. കൂടു മകനായി മനയാൻ കിളി പറന്നൂ, കുഞ്ഞിനു നികേതനമൊരുക്കുവതിനായ് ഹാ! കമ്പുകളനേകമവൾ കോർത്തു രുചിരംതാൻ, കുട്ടിയശനം കരളുവാനവിടെ നോക്കീ. അമ്മയയി! സർവ്വഫലവും തിരയുവാനായ് ചെമ്മെ തരുരാജികളിൽ പാറി പഴമെത്തീ. ഭക്ഷണമതേകിയരുമയ്ക്കു കരളാനായ്, പക്ഷിയുരിയാടി മകളോടുലകനീതീ. (വൃത്തം-ഇന്ദുവദനാ)

    ( വൃത്തം - മണിമഞ്ജരി )   ധരയോ നമുക്കെന്നും പ്രിയപ്രസുതന്നെയായ് , പരിപാവനദീപ്തി    ചൊരിഞ്ഞു നില്പൂ . പകലെന്നോ രാവെന്നോയില്ലാതെ പൊന്നമ്മ   സകലതും നല്കുന്നു ഭൂമിമോൾക്കായ് .   പലരീതി സൗഖ്യമേകീടാനായ് പ്രകൃതിമാ പലതായിയേർപ്പാടു ചെയ്തിടുന്നു . പവനനെത്തും സ്ഥിരം നമ്മോടുരിയാടാൻ , പരിചോടു കിളി മീട്ടും വല്ലകികൾ .      പവമാനനയയ്ക്കുന്നു മഴയെ മണിമുത്തായ് ,   പതിവായ് കൊലുസിട്ടു കുണുങ്ങിയെത്തും .    പരവാണി * ഛദം * നീർത്തി കഥകളിപ്പുറപ്പാടായ്    പരമായി കോൾമയിർ കൊള്ളും ഗഹനം * .   വയലിലായ്    കൊടിപോലെ നിലവാണു നെൽക്കതിർ , വയൽകണ്ടു വൈക്കോലിൻ കനവിൽ    പൈക്കൾ . വെയിലോടി വരുന്നുണ്ടടുപ്പുകൾ കത്തിക്കാൻ , വയലേകുമന്നത്തെ    പാകം ചെയ്യാൻ .   വയലിൻറെ , സൂര്യന്റെ , സസ്യത്തിൻ ദയമൂലം , വയർ നിറച്ചീടുന്നു ജീവി സർവ്വം . നിശിയിലെത്തീടുന്നു മാന്യനാം ഹിമകരൻ , നിലവിടും തമസ്സൊടു പടവെട്ടുവാൻ .     മുനിമാർ പുരാതനകാലേ പ്രപഞ്ചത്തെ    മനതാരിൽ പൂജിച്ചു ...