Saraswathydevi kairali Poems

                   “ കണ്ടുവോ മാലോകരേ!   നിങ്ങളെൻ പൊന്നമ്മയേ കാണുന്നില്ലെവിടേയും പ്രിയമുള്ളച്ഛനേയും.   കിങ്ങിണിപ്പൈതലവൾ സ്നേഹമുള്ളനുജത്തി,          കുട്ടിക്കുറുമ്പിക്കുഞ്ഞിയെങ്ങോ പോയൊളിച്ചതോ?   വെളിച്ചം മായുന്നയ്യോ! ആരും ചാരത്തില്ലല്ലോ!" വെറുമേഴാണു പ്രായം, കുഞ്ഞൻ നോവിനാൽ കേണു.     ശാന്തമാമാന്തരീക്ഷം ചത്തുമലർന്നാടലിൽ, ശാന്തി, ബോംബുകളാലേ കത്തി ചാമ്പലുമായി.   യുദ്ധത്തേരേറ്റീടുന്ന ധാത്രിമാറിലേ ക്ഷതം യുഗ്മമാമക്ഷികൾക്കോ കണ്ടുനില്ക്കാനാവില്ലാ.     മിസൈൽ, മിസൈലും തമ്മിൽ പൊരുതി ഭീഷ്മം, മനങ്ങൾ,ലോചനങ്ങളുരുകി ദുഃഖത്താലേ.   ആഹാരം യാചിച്ചീടും ബാലർ,വൃദ്ധർ,മൃഗങ്ങൾ, അംഗം പൊട്ടിപ്പിടയും നരർ, ഗർഭിണികളും.   സർവ്വം   ദൈന്യമാം ദൃശ്യം ദുഃഖത്തിൻ   വിളയാട്ടം, സ്വാർത്ഥവീരന്മാരെന്നാൽ അട്ടഹസിപ്പൂ ക്രൂരം.   സൈന്യത്തിൻ   യുവാക്കളോ   ഭൂവിട്ടു   നാകംപൂകി, സന്താനം നേതാക്കൾതൻ 'പഞ്ചതാര*ഹോട്ടലിൽ, ...

           (വൃത്തം-വടക്കൻപാട്ട്) ആടിവാ നാഗരേ! ആയില്യമായ് ആടാടാൻ മാണിക്കം ചൂടിവായോ. മഞ്ഞളുമെണ്ണയും വച്ചിട്ടുണ്ടേ,   കുഞ്ഞുങ്ങൾ കാക്കുന്നു ചുറ്റിവായോ. നൂറും പാലും ഞങ്ങളേറെത്തരാം ആറും കടന്നങ്ങിഴഞ്ഞുവായോ. ശർക്കര, തേനും ധാരാളമുണ്ടേ, കർപ്പൂരം കത്തിച്ചു പൂജചെയ്യാം. ഗംഭീരമായ് കളം തീർത്തിട്ടുണ്ടേ മംഗളമായ് നാഗർ ആടിവായോ. വെള്ളിവിളക്കുകൾ കത്തിച്ചീടാം, വെള്ളം വയ്ക്കാം വെള്ളിക്കിണ്ടിതന്നിൽ. കൂട്ടുകാരാം പുള്ളോർ വീണമീട്ടും, കൊട്ടിപ്പാടും തുംതും പുള്ളോർക്കുടം. നാഗത്താന്മാരുടെ ഗാനം കേൾക്കാം, നാവേറുദോഷങ്ങൾ തീർത്തിടേണേ. ശ്രീവാസുകീയുമനന്തനും വാ ശ്രീവാഴും കാവിൻ നാഗങ്ങൾ വായോ. വേണ്ടുവോളം നെയ്യും നല്കിടുമേ, ഉണ്ടുപോ നാഗരേ! കൂപ്പിടുന്നേൻ. ആയില്യം കാവിലേ മണിനാഗം വാ പായൽക്കുളത്തിലെ കരിനാഗം വാ. പുറ്റുംമുട്ടേമുണ്ണാൻ  സർപ്പം! വായോ, പാകത്തിൽ താളത്തിൽ ആടിവായോ.

  ( ഉപമഞ്ജരി )     എന്തു    നീ ചെയ്യുന്നു കാര്യം മർത്ത്യാ ! എന്തേ കുരുക്കെൻ കഴുത്തിലിട്ടു ? എന്റേതാം സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകിനോക്കൂ , എന്നുടെ ലോകം ഞാൻ കണ്ടിടട്ടെ .   കുഞ്ഞിലേ അമ്മയിൽ നിന്നുമാറ്റി , കുട്ടിക്കാലം തെല്ലും കിട്ടിയില്ല . കണ്ഠത്തിൽ വല്ലാത്ത പാശംകെട്ടി , കഷ്ടപ്പെടുത്തി വളർത്തീടുന്നു .   പാദപം യാചിപ്പൂ കേളിചെയ്വാൻ , പക്ഷേ , ഞാൻ ബന്ധനക്കൂട്ടിലാണേ . പക്ഷി ജാലവുമായ് സല്ലപിക്കാൻ പിച്ചവെച്ചുവരും കാറ്റുമുണ്ടേ .   പച്ചച്ചെടികളും പുഷ്പങ്ങളും , പോറ്റുന്നു    പച്ചപ്പുൽമൈതാനവും മെച്ചമായ് പത്രങ്ങൾ ഭക്ഷിക്കുവാ നിച് ‌ ഛാപൂർവ്വം ക്ഷണിക്കുന്നവരും .   മോദപൂർവ്വം ഞാനും സ്വീകരിപ്പൂ , സ്വാദോടതെല്ലാം ഞാൻ ഭക്ഷിക്കുന്നു . ഞങ്ങൾതൻ പോഷകമൂല്യമെല്ലാം , നിങ്ങൾക്കു    നൽകും ക്ഷീരം    കുശാലായ് .   ഗോവായ് പിറന്നതെൻ കുറ്റമാണോ ? ഗോവിന്ദന്നു പ്രിയ മിത്രർ ഞങ്ങൾ . ഗോക്കളാം ഞങ്ങൾക്കും മോഹമുണ്ടേ ഗോളത്തിൻ സൗന്ദര്യമാസ്വദിപ്പാൻ .   മാനുഷാ ! നിങ്ങൾ കൗണപർ * പോൽ , മാനത്തിൻ പ്രാധാന്യഹീനരല്ലോ . മാനത്തെ താരത്തേം വിൽക്കും നിങ്ങൾ , മാനസം സമ്പത്തിൻ ...

  ( തരംഗിണി )   ശോണനിറത്തിലെയാടകൾ ചൂടീ ഓടിയണഞ്ഞൂ സന്ധ്യക്കുട്ടീ . പകപോക്കീടാനർക്കനെ നോക്കീ , പകലോൻ പാവമൊളിച്ചേപോയീ ,   രത് ‌ നാകരനോ കടലിൽ മുങ്ങീ , ഇന്ദു    സ്ഥാനം കവരാൻ വരുമേ . ഹസിച്ചുരസിച്ചങ്ങു   നിന്നു    വാനം , സ്വദിച്ചു    മാരുതൻ നല്പായി മെല്ലേ .   താരം വന്നു തെറുക്കാൻ യവനിക    ഒരുകുറി വന്നൂ മുകിൽ കൈ കോർക്കാൻ , ഗ്രീഷ്മം    ധരയേയുരുക്കുകയായി , സഹിക്കുകവയ്യ    താപക്ഷോഭം .   വിരവേ ഭൂവും ദു : ഖിതയായീ , വർഷണി നല്ലൊരു സൗഖ്യം നല്കീ . വലിയൊരു    പെയ്ത്തിൻ ലക്ഷണമായീ , വിരവിൽ ചൂടു സ്ഥലം വിട്ടോടി ,   മേദിനി മേനിയിൽ    പുളകം കൊണ്ടൂ ,    ക്ഷിപ്രം തോഷം   മാഞ്ഞൂ കഷ്ടം . വൃഷ്ടി    വളർന്നു    വണ്ണം    മൂത്തൂ , വെള്ളം    ക്രോധിത , താണ്ഡവമാടീ .   വെളിച്ചമെന്തേയുറക്കമാണോ ? തമസ്സു    നിറഞ്ഞു    ശശിയുമൊളിച്ചൂ   , വൈദ്യുതിയിപ്പോൾ ജീവൻ വച്ചൂ , ഇരുളുമറഞ്ഞൂ വെളിച്ചം ഹാജർ .   വൈദ്യുതിയില്ലാ ചെല്ലനു...

“കണ്ടുവോ മാലോകരേ!  നിങ്ങളെൻ പൊന്നമ്മയേ കാണുന്നില്ലെവിടേയും പ്രിയമുള്ളച്ഛനേയും. കിങ്ങിണിപ്പൈതലവൾ സ്നേഹമുള്ളനുജത്തി,          കുട്ടിക്കുറുമ്പിക്കുഞ്ഞിയെങ്ങോ പോയൊളിച്ചതോ? വെളിച്ചം മായുന്നയ്യോ! ആരും ചാരത്തില്ലല്ലോ!" വെറുമേഴാണു പ്രായം, കുഞ്ഞൻ നോവിനാൽ കേണു.     ശാന്തമാമാന്തരീക്ഷം ചത്തുമലർന്നാടലിൽ, ശാന്തി, ബോംബുകളാലേ കത്തി ചാമ്പലുമായി.  യുദ്ധത്തേരേറ്റീടുന്ന ധാത്രിമാറിലേ ക്ഷതം  യുഗ്മമാമക്ഷികൾക്കോ കണ്ടുനില്ക്കാനാവില്ലാ.   മിസൈൽ, മിസൈലും തമ്മിൽ പൊരുതി ഭീഷ്മം, മനങ്ങൾ,ലോചനങ്ങളുരുകി ദുഃഖത്താലേ. ആഹാരം യാചിച്ചീടും ബാലർ,വൃദ്ധർ,മൃഗങ്ങൾ, അംഗം പൊട്ടിപ്പിടയും നരർ, ഗർഭിണികളും. സർവ്വം  ദൈന്യമാം ദൃശ്യം ദുഃഖത്തിൻ  വിളയാട്ടം, സ്വാർത്ഥവീരന്മാരെന്നാൽ അട്ടഹസിപ്പൂ ക്രൂരം. സൈന്യത്തിൻ  യുവാക്കളോ  ഭൂവിട്ടു  നാകംപൂകി, സന്താനം നേതാക്കൾതൻ 'പഞ്ചതാര*ഹോട്ടലിൽ, യുദ്ധത്താൽ കഷ്ടം പണ്ടായ് സ്വാസ്ഥ്യം സ്വർഗ്ഗംതേടിപ്പോയ്, 'യുദ്ധവും ശാന്തതയും*' കിത്താബു  'ടോൾസ്ടോയ്, നെയ്തു. ജാലകം മാനസത്തിൽ നേതാക്കൾ പണിഞ്ഞീടാൻ, ജാഗരായ്  ജനത്തിൻ്റെയുള്...

( വൃത്തം - മഞ്ജു ) വാനത്തു   താരകൾ പോയ്മറഞ്ഞപ്പോൾ  വരുവതിനു തവ നികടെ  മലമകളെ! ശിവകാന്തേ! വല്ലാതെയാഗ്രഹം കാട്ടി, തയ്യാറായ്, വനിതകളഖിലപുരുഷവധുവിനെ നമിക്കാൻ . വാർകൂന്തൽ കെട്ടിയൊരുങ്ങീയിറങ്ങി, വഴിയതിലു  നട കഠിനമഴുകിയില ഹേതു. വസ്ത്രങ്ങളൊക്കെയും പങ്കത്തെ പുല്കും, വെറുതെയവിടിനിയുമൊരു പഥമതിനെ  നോക്കി. കാർമുകിൽവർണ്ണമാം   കാടകംതന്നിൽ  കുറുകെ നദിയൊഴുകുവതു  രുചിരമവർ കണ്ടു, കാട്ടാറിനോരത്തുണ്ടല്ലൊ പന്ഥാവും, കുശലതരമവർ കുറിയവഴി  വിരവെ താണ്ടി. കൊണ്ടുപോകും നൃത്തമാടുന്ന പൂക്കളെ, കരുതലൊടു  ശിവനുടെ രമണിസവിധെ വയ്ക്കാൻ. കൊച്ചുപുഷ്പങ്ങൾ തേടീയവർ പോയി, കുസുമദലഗണസഹിതമവിടെയണയാനായ്. കാടിൻറെയുളളിലായ് പൂചൂടി  സസ്യം, കരവിരുതു തുടരുമവരടവിമലർ  നുള്ളാൻ. കൂപങ്ങൾ കാണ്മൂ  നൽക്കാവ്യമായ്  നിൽപ്പു, കുമുദവുമൊരു കുളമതിൽ  സുരസസഹിതംതാൻ! ഫുല്ലങ്ങളേക്കൊണ്ടു വല്ലം നിറച്ചൂ, ഉലയുമൊരു ചെറുചെടിയിലുയരെനിലനിന്ന ഉല്ലസിക്കും  സുമത്തേയവർ   കൂട്ടി, കലികകളുമവിടവിടെ മിഴികളെയുരുമ്മീ. ചേലൊത്ത മാല്യങ്ങൾ ഹൃദ്യം പിറക്കാൻ, കലികകളെ  ചെറുചരടിൽ വടിവില...

  ( വൃത്തം - മഞ്ജു )   പുല്ലാങ്കുഴൽ   കൈയിൽ   വച്ചർക്കനെത്തി , പുലരിയൊരഴകൊടു   നിറനറുചിരികൾ    തൂകി . പയ്യെയുഷയ്ക്കായവൻ    മിഴി   ചിമ്മി , പലവുരു   പുടവഞൊറി   തെരുതെരെയവൾ    മാറ്റി .   തെറ്റെന്നു    മേലോട്ടു   നോക്കി   വിഭാതം , തൊഴുതുനലമരുണനൊടു   ഹൃദയനിനവോതി , താഴേക്കു   കൺനട്ടിനൻ    തലയാട്ടി , തൊഴുകരമൊടതിനു    മറുപടിവിരവിലേകാൻ .   കാറ്റെത്തി   കാഴ്ചയിൽ   മോദിച്ചു   നിന്നൂ , കറുകറെ   നിറമുദിരതതി    തനുവിലുമാക്കി , കാർകൂന്തൽ   കെട്ടാതെ    വേദിയിലെത്തി ; കരതലമനിലനുടെ   കരിമുകിലിനെ   മായ്ച്ചു .   താരും   തരുക്കളും   കൂട്ടായി   നിന്നു , തരണിയുഷയൊരുമയുടെയണിയിലവർ   ചേർന്നു . താരകം   സംഭവം   മുൻകൂട്ടിക്കണ്ടു , തരമതു   കരുതി    രവി   വരുവതിനവർ   പോയി .   എല്ലാം   ശുഭം   ദിനം   ശോഭയിൽ   നിൽപ്പു , എവിടെയുമരിയദിനകരനു   കയറിടാമേ...